( 1 ) و لا هو نسانى اساى عليهم * بلى هاجه و الشجو بالشجو اهيج غم آنان را او فراموشم نساخت آرى او مرا بهيجان افكند غم وقتى با غم روبرو باشد هيجان ميگيرد ابيت اذا نام الخلى كانما * تبطن اجفانى شياك و عوسج وقتى همه بخواب رفتند بيدارم چنان كه گوئى چشمان من از خارجان گداز مالامال است ايحى العلى الهقى لذكراك لهقه * يباشر مكواها الفواد فينضج اى يحيى عظيم الشأن ، به ياد تو آنچنان افسوس ميخوردم كه آبهاى من بر قلب من داغ مىگذارد . بنفسى و ان فات العذاء يك الودى * محاسنك اللائى تمخ فينضج فداى تو شوم هر چند كه مرك نگذاشت كس فداى تو شود اما من فداى فضائل تو گردم همچنان درخشش روز افزون دارد لمن تستجد الارض بعدك زينة * فتصبح فى الوانها تبترج ديگر براى چه كس زمين سبز و شاداب شود و چگونه در رنگهاى بهاران خود جلوه‌گرى كند